bolu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
bolu etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

15 Şubat 2016 Pazartesi

DİKKAT YÜKSEK DOZ DA DOĞA İÇERİR

 Onbeş tatil geldi hatta geçti bile.Ama yazısını ancak yazabiliyorum.Fotoğrafları derleyip toparlamak gerçekten zor oluyor.Bu tatilde 1 gün Ankara 6 gün de Bolu olmak üzere bir tatil geçirdik.Ankara da minicik bir bebeğimiz oldu.Bebek kokusu ah ne güzel şey.Denizimin kokusunu içime çekince kendimi muhteşem hissettim.Özlemişim.Benim minik adamların kuzeni oldu.Hepimizde bir heyecan bir heyecan sormayın gitsin.Biran önce tatil olsa da denizimize kavuşsak diye gün saydık.Ama bizi en çok üzen şey büyümesine yakından tanıklık edemeyecek olmamız.Ama olsun ne yapalım.Sağlıklı olsun da bir arada da görmeye razıyız bebeğimizi.Ankara da 1 gün kaldıktan sonra Bolu'ya geçtik.Görmemişin karı olmuş her yerde fotoğrafını çekmiş.Ama bize de hak verin artık.
 Kar görmeyen biz Antalyalı kullar böyle manzara karşısında nutkumuz tutuluyor.Sürekli karla uyanan insanlar bıkmıştır bu fotolardan biliyorum ama bizim gibi hasret çekenler için gelsin.Bolu muhteşem bir yer.Yani belki merkezi değil ama çevresinde ki doğal güzelliklere her gidişim de hayran oluyorum.
 Bolu deyince hep insanların aklına Abant gelir ama bizim için Abant son sıralarda.İlk sırayı Yedigöller ve Gölcük alıyor.Yedigöllere ulaşması zor olduğu için her zaman gidemiyoruz.Ama Gölcüke hem ulaşım basit hem doğa muhteşem.
 Yazın ayrı,sonbahar da ayrı,ilkbahar da ayrı,kışın ayrı bir güzel.Yani her mevsim farklı bir haz alıyorsunuz doğadan.Bir de alışkın değilseniz oksijen çarpıyor sizi sarhoş gibi oluyorsunuz.
 Eğer tek başıma Gölcüğe gitmiş olsam ateş başında battaniyeye sarılı bir şekilde,bir elimde kahvem,bir elimde kitabımla saatlerce kalabilirim.O kadar seviyorum yani.
 Sonsuzlağa gidiyor gibi uzanan karlı yollara bakmaktan kendinizi alamıyorsunuz.

Biz Bolu ya gitmeden az evvel de Antalya da çiçekler açmaya başlamıştı.Türkiyemi seviyorum.Her memlekette ayrı bir haz alarak yaşabiliyorsunuz.Biz çiçek,böcek fotosu çekerken,başka bir yerler de kar fotoları çekiliyor.Ben doğayı çok seviyorum.Üniversiteyi kazandığımı öğrendiğim an kazandığım yerin ilk önce bitki örtüsü nedir,yeşil bir yer midir diye araştırmıştım. 

İşte benden şimdilik bu kadar.Hepinize mutlu zamanlar diliyorum.

9 Şubat 2015 Pazartesi

GEZDİK,GÖRDÜK,GELDİK

 Uzun ama çok uzun bir tatilden sonra herkese merhabalar.Malum onbeş tatil bizim için Bolu demek Ankara demek.Aslında bu tatile Mersin ve Adanayı da ekleyecektik ama hava şartları izin vermez çocuklar perişan olur diye vazgeçtik.Ama Mersin ve Adanayı aradan çıkarmış değiliz.Yaz tatili başlar başlamaz oralardayım.Hatta araya birde Kayseri sıkıştıracağım ki tadından yenmez bir tatil olacak yaz tatili.Bolu güzeldi.Uzun bir zaman sonra karla buluşmak bize inanılmaz bir keyif verdi.Ama çok soğuk oralar.Antalya ile kıyaslamak yanış olur.Her memleketin ayrı bir güzelliği var.Bolu tatilimize Abant klasiği ile başladık.Dedesi Efe ve Aren'e kızak almış.Kar da var eee ne duruyorsun kaysana moduna girdik. Kızağa binen sırayla kaydı.
 Ama Abant öyle kalabalıktı ki anlatamam.Tur otobüsleri,istanbul ve Ankara halkı sanki Abant'a akmış.Bol bol kızağa bindik ve kaydık.Düştük,yuvarlandık,ıslandık....
 Ama en çok Abantın tadını Efe ve Aren çıkardı.Efe kızaktan düştükçe gülme krizine girdik hepimiz.Çocuklar inanılmaz eğlendi.
 Aren kızaktan çok karla oynamaya bayıldı.Çocuk hayatında ilk defa kar gördü ne yapsın.İlk önce ağzına aldı şeker zannetti herhalde.Eminim içinden annem istediği kadar şeker vermesin bana bak her yer şeker dolu diye geçirmiştir.Karın tadını aldığında hayal kırıklığına uğradı yavrum.Ama yinede çok ama çok sevdi karı.Kıpkırmızı burunlar,soğuktan acıyan elleri bile onu oynamaktan alıkoyamadı.Bolu tatili böylece son buldu.Ve ikinci durak Ankara.İnanırmısınız yıllardır Ankaraya gider geliriz çocukları bir türlü Anıtkabir'e götürememiştik.Ben deyim zamansızlıktan,siz deyin yuh.Ama sene aklıma koydum.Zaman yaratılacak ve çocuklar Anıtkabir'e götürülecek diye buyurdum.İyi ki de buyurmuşum.
 Ve nihayet Anıtkabirdeyiz.Ben giymişim topuklu ayakkabıları tabanlarım ağrıdı vallahi Anıtkabirde gezerken.Siz siz olun spor ayakkabısı ile gidin.Malum gezecek müze ve yer çok.
 Gerçekten değişik bir atmosferi var Anıtkabirin.Bu ülkeyi kurmak için şehit düşmüş binlerce insanı düşünüyor insan.Yaşadığınız hüzün desem evet hüzün,sevinç desem evet sevinç.Hüzün ölenlere,sevinç ise bize bu ülkeyi armağan edenlere.
 Rölyeflerle inanılmaz güzel kabartma resimler yapılmış duvarlara.Ses,efektlerle ve marşlarla desteklenmiş çok güzel çalışmalara tanık olduk. 
Bu son fotoğraf oğlumun Anıtkabir fotoğraflarından çektiği bir fotoğraf.Çok güzel gözüktüğü için bende yayınlamak istedim.Çocuklarınızı eğer imkanınız varsa muhakkak götürün.Efe'ye öğretmeni şubat tatili için Yahya kaptan diye bir kitap vermiş.İlk başta okumak istemedi.Ama Anıtkabirde Yahya Kaptanın hikayesini okuyunca kitabı bir  çırpıda okuyup bitirdi.Benden bu kadar bu posttan sonra umarım tariflere geçeceğiz.